historia
Kolonie I RP (Księstwa Kurlandii i Semigalii)

Flota Kurlandii rozpoczęła żeglugę na Antyle już w 1637 roku, a osadnicy w tym samym roku założyli kolonię na Tobago. Pierwsza próba zakończyła się niepowodzeniem, ale została pomyślnie przywrócona w 1639 roku. Drugim ważnym przedsięwzięciem kolonialnym księstwa była Afryka Zachodnia. W 1651 roku Kurlandia wydzierżawiła od Królestwa Niumi wyspę św. Andrzeja na rzece Gambia i zbudowała tam Fort Jakob. Wydzierżawiła również wyspę św. Marii, dzisiejszy Bandżul, od Kombo, a także Fort Jillifree od Niumi. Z tych kolonii Kurlandia eksportowała cukier, tytoń, kawę, bawełnę, imbir, indygo, rum, kakao, skorupy żółwi oraz tropikalne ptaki i pióra. Jednak panowanie Kurlandii nad tymi terytoriami było krótkotrwałe. Podczas wojen północnych książę Jakub został pojmany przez Szwedów w latach 1658–1660, a sąsiednie mocarstwa wykorzystały osłabioną pozycję księstwa. Chociaż Tobago powróciło do Kurlandii po wojnie, zostało opuszczone w 1666 roku. W 1668 roku Kurończycy próbowali ponownie zająć Fort Jakob, ale zostali odparci przez wojska holenderskie. Ostatecznie kolonie afrykańskie i karaibskie zostały formalnie przekazane Anglii w 1664 roku. Obecnie Pomnik Kurlandzki w pobliżu zatoki Great Courland Bay upamiętnia te wysiłki kolonialne.