Spotkanie Leonida Breżniewa i Richarda Nixona na pokładzie samolotu.

· Autor: wiki · Dodano: 2015-06-15
wiedza : Historia
Spotkanie Leonida Breżniewa i Richarda Nixona na pokładzie samolotu.

Polityka zagraniczna Leonida Breżniewa polegała na łączeniu dążenia do ograniczenia zimnej wojny (deténte – układy rozbrojeniowe z USA, Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie) z tłumieniem ruchów antykomunistycznych w państwach socjalistycznych (interwencja w Czechosłowacji w 1968 roku) oraz tzw. eksportem rewolucji w Trzecim Świecie (Etiopia, Mozambik, Angola, Gwinea Bissau, Afganistan i inne). Jednocześnie pogorszył stosunki z ChRL, co doprowadziło do krótkotrwałych starć zbrojnych. W 1979 roku rozpoczął interwencję w Afganistanie. Spowodowała ona powstanie antykomunistycznej partyzantki, doprowadziła do przebudzenia islamskiego i narodowego w wielu republikach radzieckich oraz była ostatecznie jedną z przyczyn upadku ZSRR. Sponsorowanie proradzieckich reżimów (Wietnam, Kuba) oraz partii komunistycznych i ruchów lewicowych na całym świecie stało się wielkim obciążeniem dla słabnącej i nieefektywnej państwowej gospodarki planowej. Gospodarka wykazywała coraz niższą stopę wzrostu, coraz trudniej jej było udźwignąć koszty wyścigu zbrojeń, prestiżowych dokonań (program kosmiczny, Letnia Olimpiada w 1980 roku) oraz rozbudzonych apetytów konsumpcyjnych.

Richard Nixon przejął władze po nieudolnych rządach Johna Fitzgeralda Kennedy'ego i Lyndona Bainesa Johnsona (przejął władzę po zamachu na JFK). Sytuacja, szczególnie w Wietnamie była bardzo trudna, po eskalacji wojny wietnamskiej przez JFK nastąpił spadek pozycji Stanów Zjednoczonych na arenie międzynarodowej. Nixon i jego prawa ręka w zakresie polityki zagranicznej, doradca ds. bezpieczeństwa narodowego, a pod koniec jego kadencji sekretarz stanu Henry Kissinger wiedzieli, że potrzeba „chwili oddechu”, aby zregenerować utracone siły. Odprężenie polegało na normalizacji stosunków z ChRL, poprzez nawiązanie oficjalnych kontaktów, czemu towarzyszyły różne zabiegi (m.in. słynna dyplomacja pingpongowa) i pomoc dla Chin, aby uczynić z nich kraj przyjaźnie neutralny. Nixon liczył, że dobre układy z Chinami okażą się pomocne m.in. przy próbie rozwiązania konfliktu w Wietnamie. Równocześnie trwało ocieplenie na linii Waszyngton-Moskwa oraz wycofywanie się z Wietnamu. W tych dziedzinach Nixon odniósł pełen sukces. Mówiąc o jego polityce zagranicznej, nie sposób nie powiedzieć o wsparciu puczu Augusto Pinocheta w Chile 11 września 1973 czy tajnym bombardowaniu Kambodży. Ostatecznie te działania raczej zaszkodziły Stanom Zjednoczonym, gdyż znacznie zmniejszyły zaufanie i sympatię, jakim inne kraje darzyły USA. Ponadto za jego kadencji polepszyły się stosunki z Polska,w 1972 jako pierwszy prezydent USA odwiedził Polskę. (wikipedia)