Starożytny Egipt - osiągnięcia, medycyna, wiara, przyczyny upadku. (1/4)

· Autor: Ireneusz Piotrzkowicz · Dodano: 2014-09-04
wiedza : Historia
Starożytny Egipt - osiągnięcia, medycyna, wiara, przyczyny upadku.

Około 3100 p.n.e. Horus Nermer (lub Horus Aba, możliwe że to ta sama osoba) jednoczy dwie części Egiptu (Górny i Dolny Nil). Było to pierwsze na świecie scentralizowane państwo narodowe. W Azji zachodniej i środkowej istniały wprawdzie potężne państwa - miasta, które był w tym czasie bardziej rozwinięte w niektórych dziedzinach, jednak to Egipt właściwie od razu stał się potęgą o solidnych podstawach i trwał nieprzerwanie przez trzy tysiące lat.

Przyczyny upadku
Upadek państwa egipskiego ma związek z rozwojem potęgi urzędników, biurokracji i korupcji. Kiedy tylko władza centralna słabła, urzędnicy bezlitośnie to wykorzystywali. Urzędnicy, którzy zarządzali prowincjami (w zależności od okresu, od 32 do 42 prowincji) nie tylko odpowiadali za podatki, utrzymanie i budowę kanałów, prace rolne, pobór do wojska, bezpieczeństwo, sądownictwo, ale byli również pierwszymi kapłanami. Początkowo Nomarchowie (urzędnicy Faraona na prowincję) byli w pełni uzależnieni od Faraona, powoływania odbywały się, albo dożywotnio, albo na jakiś określony czas. Z czasem Nomarchowie stawali się coraz potężniejsi, nie tylko posiadali własne fortuny, ale również armie. Urzędnicy wymuszali na Faronach (o słabej pozycji) coraz to nowe przywileje, w tym kluczowy - dziedziczność stanowisk. Urzędnicy de facto stali się w swoich prowincjach samodzielnymi władcami, co podkopało pozycję władzy centralnej i w końcu doprowadziło do upadku imperium. Przysłowiowym "gwoździem do trumny" był głód, który pojawiał się podczas nieurodzaju oraz zwiększenie potęgi majątków świątynnych. Majątki świątynne były jak państwa w państwie, miały własnych niewolników i bogactwa, były praktycznie zwolnione z podatków na rzecz Faraona. Wraz ze wzrostem potęgi biurokracji rosła korupcja, która niszczyła państwo od środka. Ogromna wszechwładna biurokracja zawsze jest powiązana z gigantyczną korupcją. Faraonowie próbowali na różne sposoby ograniczyć biurokrację, a nawet zakazać korupcji, niestety nie byli w stanie już nic zrobić.
Dopiero trzy wieki pod panowaniem greckiej dynastii Ptolemeuszy, którą zapoczątkował syn Lagosa (jeden z dowódców Aleksandra Wielkiego) oraz późniejsze rządy Cezarów doprowadziły do zmniejszenia potęgi Nomarchów, za czasów rzymskich rządzili powoływani przez prefekta - stratedzy. Egipt był pod szczególną kuratelą, gdyż był spichlerzem Rzymu. Brak dostaw darmowego zboża mogło doprowadzić w rzymskich miastach do wrzenia i niepokojów. Dla władców Rzymu Egipt był więc niezwykle ważną prowincją.