2 Dywizja Pancerna gen. Leclerca wjeżdża do Paryża tuż po obaleniu rządu marszałka Petaina.

· Autor: arcybook · Dodano: 2016-11-30
wiedza : Historia
2 Dywizja Pancerna gen. Leclerca wjeżdża do Paryża tuż po obaleniu rządu marszałka Petaina.

2 Dywizja Pancerna (fr. 2e Division Blindée, 2e DB) – francuska dywizja pancerna, która podczas II wojny światowej brała udział w walkach na froncie zachodnim. Została utworzona w 1943 roku z sił "Wolnych Francuzów" de Gaulle'a. Walczyła w kampanii normandzkiej oraz odznaczyła się wyzwoleniem Paryża i Strasburga. Została zorganizowana i do zakończenia działań wojennych w Europie była dowodzona przez generała Philippe Marie Leclerca, stąd potocznie określana jest również mianem Dywizji Leclerca.
Po upadku Francji w 1940 roku jej terytorium zostało podzielone na niemiecką i włoską strefę okupacyjną oraz marionetkowe państwo Vichy. Część francuskich żołnierzy i oficerów z generałem Charlesem de Gaullem na czele postanowiła kontynuować walkę zbrojną przeciwko III Rzeszy i w tym celu założyła w Londynie Komitet Wolnej Francji. Siły Wolnych Francuzów były jednak początkowo bardzo skromne. Pod koniec 1940 roku de Gaulle miał do dyspozycji zaledwie 7000 ludzi. Sytuację tę poprawiło przejście na jego stronę niektórych francuskich terytoriów zamorskich i kolonii. Największą była Francuska Afryka Równikowa. Z misją tworzenia tam gaullistowskich wojsk został wysłany major Philippe Marie Leclerc. Na swoją bazę wybrał Fort Lamy w Czadzie. Trzon jego sił stanowiły tamtejsze czarnoskóre oddziały kolonialne (tzw. tirailleurs) zorganizowane w Régiment de Tirailleurs de Tchad. W latach 1941-1942 regiment przeprowadził szereg śmiałych rajdów przez Saharę, które niszczyły włoskie konwoje i wysunięte posterunki w południowej Libii. Pod koniec 1942 roku siły Leclerca ostatecznie wyparły Włochów z południowo-zachodniej części kraju i w styczniu 1943 roku nawiązały w Trypolisie kontakt z Brytyjczykami. Zostały wtedy wzmocnione kompanią czołgów oraz pułkiem marokańskich spahisów. Pod nazwą "Force L" weszły w skład 8 Armii Montgomery'ego i wzięły udział w przełamaniu Linii Mareth oraz wyparciu wojsk Osi z Afryki.
W marcu 1943 Leclerc, wtedy już w randze generała brygady, otrzymał od de Gaulle'a zadanie stworzenia na bazie podległych mu oddziałów dywizji, która weźmie udział w spodziewanej alianckiej inwazji Francji i umożliwi instalację gaullistowskiego rządu w Paryżu. Na podstawie tych wytycznych w maju na terenie Libii powstała 2 Dywizja Wolnych Francuzów. 24 sierpnia zapadła decyzja o jej przeniesieniu do Maroka, rozbudowie i przemianowaniu na 2 Dywizję Pancerną.

Zdobycie Paryża
Alianckie naczelne dowództwo planowało ominąć Paryż i nie angażować swych sił w ewentualne przewlekłe walki uliczne w kilkumilionowym mieście. Jednak 21 sierpnia w akcie niesubordynacji wobec swych amerykańskich przełożonych Leclerc wysłał w kierunku stolicy Francji jednostki rozpoznawcze. De Gaulle szybko poparł tę decyzję, grożąc przy tym Eisenhowerowi, że jeśli nie zezwoli on 2 Dywizji Pancernej uderzyć na miasto, sam wyda jej stosowny rozkaz. Postawiony przed faktem dokonanym Eisenhower w końcu uległ i wieczorem 22 sierpnia wyraził formalną zgodę na natarcie.

https://pl.wikipedia.org/wiki/2_Dywizja_Pancerna_(Francja)